എയ്ഡഡ് സ്കൂളുകളിലെ അധ്യാപക നിയമനവും കോഴയും

നീതു ഫോൺ കട്ട് ചെയ്ത ശേഷം കുറച്ച് നേരം മിണ്ടാതിരുന്നു.

“ഇന്റർവ്യൂ എങ്ങനെയുണ്ടായിരുന്നു?” അമ്മ ചോദിച്ചു.

“നന്നായിരുന്നു.”

“പിന്നെ?”

അവൾക്ക് മറുപടിയുണ്ടായിരുന്നില്ല.

രാത്രികൾ ഉറക്കമൊഴിഞ്ഞ് പഠിച്ചതും, കെ-ടെറ്റും സെറ്റും ഉയർന്ന മാർക്കോടെ പാസായതും, ബി.എഡും എം.എയും ഫസ്റ്റ് ക്ലാസോടെ പൂർത്തിയാക്കിയതും ആ നിമിഷം അവളുടെ മനസ്സിൽ മിന്നിമറഞ്ഞു. കുടുംബത്തെ സാമ്പത്തിക ബുദ്ധിമുട്ടിൽ നിന്നും കരകയറ്റുവാൻ സർക്കാർ ശമ്പളമുള്ള അധ്യാപക ജോലി കൊണ്ട് സാധിക്കും എന്നവൾ വിശ്വസിച്ചിരുന്നു. അതിനു വേണ്ടിയാണവൾ ഇത്രയും കാലം കഠിനാദ്ധ്വാനം ചെയ്തത്.

എന്നാൽ, ഇന്റർവ്യൂ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ജോലി കിട്ടിയത് മറ്റൊരാൾക്കായിരുന്നു, അവളേക്കാൾ യോഗ്യത കുറഞ്ഞ മറ്റൊരാൾക്ക്…

സ്‌കൂൾ മാനേജ്മെന്റ് ആവശ്യപ്പെട്ട 50 ലക്ഷം രൂപ നൽകാൻ അവൾക്ക് കഴിയുമായിരുന്നില്ല. അയാൾക്ക് അതിനു കഴിയുമായിരുന്നു.

ഇത് ഒരു നീതുവിന്റെ മാത്രം കഥയല്ല. എയ്ഡഡ് സ്കൂളിൽ അധ്യാപക ജോലി സ്വപ്നം കണ്ട അനേകായിരം യുവതി യുവാക്കളുടെ അനുഭവമാണിത്. അധ്വാനവും യോഗ്യതയും മെറിറ്റും കൊണ്ടല്ല, പണം കൊണ്ടാണ് ചില നിയമനങ്ങൾ തീരുമാനിക്കപ്പെടുന്നത് എന്ന ബോധ്യം അവരുടെ മനസ്സിൽ തന്റെ ഭാഗ്യക്കേടിനെ ഓർത്തുള്ള കേവലം നിരാശയോ ദേഷ്യമോ അല്ല ഉയർത്തുന്നത്; ഈ വ്യവസ്ഥിതിയോടുള്ള കടുത്ത അമർഷമാണ്.

അതുകൊണ്ടുതന്നെയാണ് എയ്ഡഡ് സ്കൂളുകളിലെ നിയമനം ചർച്ച ആവുമ്പോഴെല്ലാം “എയ്ഡഡ് സ്കൂൾ നിയമനം PSC-ക്ക് വിടണം.” എന്ന ആവശ്യം ഉയരുന്നത്. കേൾക്കുമ്പോൾ തികച്ചും ന്യായവും ലളിതവുമെന്ന് തോന്നുന്ന ഈ പരിഹാരം, എന്നാൽ കാതലായ യഥാർത്ഥ പ്രശ്നത്തെ അഭിമുഖീകരിക്കുന്നില്ല. നിയമനത്തിനുള്ള കോഴപ്പണം എന്നത് കേരളത്തിലെ വിദ്യാഭ്യാസ വ്യവസ്ഥിതിയുടെ തന്നെ ഘടനാപരമായ (Systemic) സാമ്പത്തിക പ്രശ്നത്തിന്റെ ലക്ഷണമാണ്. ലക്ഷണം മാത്രം ചികിത്സിച്ചാൽ രോഗം മാറില്ല.

കോഴയുടെ സാമ്പത്തികം

സംസ്ഥാനത്ത് സ്കൂളുകൾ പണിതുയർത്താൻ സർക്കാരിന് ഒറ്റയ്ക്ക് ശേഷിയില്ലാതിരുന്ന കാലത്താണ് എയ്ഡഡ് മാതൃക വളർന്നുവന്നത്. വ്യക്തികളും മത-സാമുദായിക സംഘടനകളും സ്വന്തം ഭൂമിയും പണവും ഉപയോഗിച്ച് സ്കൂളുകൾ കെട്ടിപ്പടുത്തു. അതിനുപകരമായി, അവിടെ പഠിപ്പിക്കുന്ന അധ്യാപകരുടെ ശമ്പളം സർക്കാർ ഏറ്റെടുത്തു. ഭീമമായ മൂലധനച്ചെലവ് (Capital Expenditure) ഇല്ലാതെ തന്നെ സാർവത്രിക വിദ്യാഭ്യാസം വ്യാപിപ്പിക്കാൻ സർക്കാരിന് ഇതുവഴി കഴിഞ്ഞു. കേരളത്തിന്റെ അഭിമാനമായ സാക്ഷരതാ നേട്ടത്തിന് ഈ മാതൃക വളരെ നിർണായക സംഭാവനയാണ് നൽകിയത്.

പക്ഷേ, കാലം മാറിയപ്പോൾ ഈ മാതൃകയുടെ സാമ്പത്തിക അടിത്തറ ഇളകി തുടങ്ങി.

ഇന്ന് സ്കൂൾ നടത്തിപ്പ് അധ്യാപകരുടെ ശമ്പളത്തിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നില്ല. കെട്ടിടങ്ങളുടെ അറ്റകുറ്റപ്പണി, ലാബുകൾ, ലൈബ്രറികൾ, കമ്പ്യൂട്ടറുകൾ, വൈദ്യുതി, സുരക്ഷ, മറ്റ് അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങൾ—എല്ലാത്തിനും തുടർച്ചയായ ചെലവുണ്ട്. സർക്കാർ നൽകുന്ന മെയിന്റനൻസ് ഗ്രാന്റ് പലപ്പോഴും ഈ ചെലവുകളെ അപേക്ഷിച്ച് വളരെ കുറവാണ്. അതേസമയം, പൊതുവിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ സ്വഭാവം കാരണം വിദ്യാർത്ഥികളിൽ നിന്ന് ഇഷ്ടാനുസരണം ഫീസ് ഈടാക്കാനും കഴിയില്ല.

ഈ സാമ്പത്തിക സമ്മർദ്ദമാണ് ചില മാനേജ്മെന്റുകളെയെങ്കിലും നിയമനാധികാരത്തെ ഒരു വരുമാനമാർഗ്ഗമായി കാണാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നത്.

ഇത് അഴിമതിക്ക് ഒരു ന്യായീകരണമല്ല, എന്നാൽ എന്തുകൊണ്ട് ഈ അധാർമികത ആവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു എന്ന ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം കണ്ടെത്തണമെങ്കിൽ, ഈ സാമ്പത്തിക യാഥാർത്ഥ്യവും കാണേണ്ടി വന്നേ പറ്റൂ.

PSC-ക്ക് വിട്ടാൽ എല്ലാം ശരിയാകുമോ

എയ്ഡഡ് നിയമനങ്ങൾ PSC-യ്ക്ക് വിട്ടുകൊടുത്താൽ അധ്യാപക നിയമനത്തിൽ കോഴപ്പണത്തിന്റെ സ്വാധീനം കുറയുക തന്നെ ചെയ്യും എന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കാം. എന്നാൽ അതോടെ മറ്റൊരു വലിയ ചോദ്യം ഉയരും.

നിയമനാധികാരവും നിയന്ത്രണവും പൂർണ്ണമായും നഷ്ടപ്പെടുന്നതോടെ തങ്ങളുടെ സ്വകാര്യ സ്വത്തായ സ്കൂൾ കെട്ടിടത്തിലും മറ്റ് അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങളിലും നിക്ഷേപം തുടരാൻ മാനേജ്‌മെന്റുകൾക്ക് എന്ത് പ്രേരണയാകും ബാക്കി?

നിയമനാധികാരം പൂർണ്ണമായും നഷ്ടപ്പെട്ടാൽ, അവരുടെ പ്രധാന വരുമാന മാർഗം ഇല്ലാതായാൽ: സ്വകാര്യ നിക്ഷേപം തുടരാനുള്ള മാനേജ്മെന്റുകളുടെ സാമ്പത്തിക പ്രേരണ കുറയാൻ സാധ്യതയുണ്ട്. അതിന്റെ ഫലമായി അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങളിലേക്കുള്ള നിക്ഷേപവും പരിപാലനവും ബാധിക്കപ്പെടാം: കെട്ടിടങ്ങളുടെ അറ്റകുറ്റപ്പണികൾ നിലയ്ക്കാം, ലാബുകളും ലൈബ്രറികളും പൂട്ടിപ്പോകാം, സ്‌കൂൾ ബസ്സുകൾ ഓടാതെയുമാകാം.

സാമ്പത്തിക നഷ്ടം താങ്ങാനാവാതെ മാനേജ്‌മെന്റുകൾ സ്കൂളുകൾ ഉപേക്ഷിച്ച് പിന്മാറിയാൽ, സ്‌കൂളുകളുടെ മുഴുവൻ സാമ്പത്തിക ബാധ്യതയും സർക്കാരിന് ഏറ്റെടുക്കേണ്ടിവരും. ഇതിനകം സാമ്പത്തിക സമ്മർദ്ദം നേരിടുന്ന ഒരു സംസ്ഥാനത്തിന് ആയിരക്കണക്കിന് സ്കൂളുകളുടെ അടിസ്ഥാന സൗകര്യച്ചെലവ് ഒരുമിച്ച് ഏറ്റെടുത്ത് നടത്താൻ സാധിക്കാതെ വരും.

ആത്യന്തികമായി ഇതിന്റെ ദുരന്തം അനുഭവിക്കുന്നത്, ഭീമമായ ഫീസ് നൽകി പ്രൈവറ്റ് സ്കൂളുകളിൽ പോകാൻ ശേഷിയില്ലാത്ത സാധാരണക്കാരായ കുട്ടികളായിരിക്കും.

പ്രായോഗിക പരിഹാരം

മുദ്രാവാക്യങ്ങൾക്കപ്പുറം അഴിമതി തടയാനും എയ്ഡഡ് സ്കൂളുകളുടെ സാമ്പത്തിക നിലനിൽപ്പ് ഉറപ്പാക്കാനും സാധ്യമായ നയപരമായ മാറ്റങ്ങളാണ് ഉണ്ടാകേണ്ടത്.

• ഒന്നാമതായി, സംസ്ഥാനതലത്തിൽ സുതാര്യമായ മെറിറ്റ് ലിസ്റ്റ് തയ്യാറാക്കി അതിൽ ഉൾപ്പെട്ട ഉദ്യോഗാർത്ഥികളിൽ നിന്ന് മാത്രമേ നിയമനം നടത്താൻ പാടുള്ളൂ എന്നാകണം.

• രണ്ടാമതായി, നിയമനം മാനേജ്‌മെന്റിന്റെ മാത്രം തീരുമാനമാകരുത്. സർക്കാർ പ്രതിനിധിയും, മാനേജ്മെന്റ് പ്രതിനിധിയും, വിഷയവിദഗ്ധനും സ്വതന്ത്ര അംഗവും ഉൾപ്പെടുന്ന സെലക്ഷൻ കമ്മിറ്റിയാവണം ഇന്റർവ്യൂ പ്രക്രിയ നടത്തി നിയമനം ഉറപ്പാക്കുന്നത്.

• മൂന്നാമതായി, സ്കൂളുകളുടെ അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങൾ നിലനിർത്താൻ ആവശ്യമായ യാഥാർത്ഥ്യബോധമുള്ള മെയിന്റനൻസ് ഗ്രാന്റ് സർക്കാർ ഉറപ്പാക്കണം. അതോടൊപ്പം ആ ചെലവുകൾ പൊതുജനങ്ങൾക്ക് പരിശോധിക്കാവുന്ന രീതിയിൽ ഓഡിറ്റിന് വിധേയമാക്കണം.

വൈകാരികമായി “എല്ലാം PSC-ക്ക് വിടുക” എന്ന മുദ്രാവാക്യം മുഴക്കുന്നതിന് പകരം, മെറിറ്റും സുതാര്യതയും സ്ഥാപനത്തിന്റെ നിലനിൽപ്പും ഉറപ്പാക്കുന്ന നയരൂപീകരണമാണ് എയ്ഡഡ് മേഖലയിൽ ഇന്ന് വേണ്ടത്.

നീതുവിനെപ്പോലുള്ള ആയിരക്കണക്കിന് ഉദ്യോഗാർത്ഥികൾക്ക് അർഹിച്ച നീതി ഉറപ്പാക്കാനും, പൊതുവിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ ഗുണനിലവാരം സംരക്ഷിക്കാനും ഇത്തരം പ്രായോഗിക തിരുത്തലുകളാണ് ഉണ്ടാകേണ്ടത്.